Νότια Κρήτη

Ο Δίσκος της Φαιστού… στο τείχος του Βερολίνου (φώτο)

Ο Δίσκος της Φαιστού… στο τείχος του Βερολίνου (φώτο)

Αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για ένα μοντέρνο έργο.

A-
A+
19/09/2018 | 9:56

Σε ένα από πιο πολυσύχναστα αξιοθέατα της πρωτεύουσας της Γερμανίας, το Βερολίνο, εκεί όπου βρίσκεται ένα τμήμα από το δύο μέτρων τείχος που χώριζε κάποτε -για 28 ολόκληρα χρόνια, από το 1961 έως το 1989- το ανατολικό από το δυτικό τμήμα της πόλης και σήμερα έχει μετατραπεί σε ένα «καμβά» με 105 τοιχογραφίες, το να διαπιστώνεις ότι ο Δίσκος της Φαιστού από τη Μεσαρά αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για ένα έργο που βρίσκεται σε περίοπτη θέση της υπαίθριας γκαλερί, όπου φωτογραφίζονται εκατοντάδες τουρίστες καθημερινά είναι σίγουρα μια ευχάριστη έκπληξη.

Χρησιμοποιώντας την σπειροειδή «φόρμα» του περίφημου Δίσκου που βρέθηκε στο λόφο της Φαιστού και σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Ηρακλείου και χρησιμοποιώντας κάποια σύμβολα που παραπέμπουν στα «αυθεντικά» σύμβολα του πήλινου ευρήματος (ανθρώπινες μορφές, πουλιά, ψάρια, φυτά, διάφορα σχέδια) προσθέτοντας ωστόσο και αρκετά νέα (καρδιές, δυό χέρια που πλησιάζονται για χειραψία, ένα κλειδί, σύμβολα του αρσενικού και του θηλυκού, κ.α) η καλλιτέχνης Irina Dubrowskaja δημιούργησε ένα ιδιαίτερο έργο τέχνης που ανήκει σ΄αυτά που ξεχωρίζουν στο ζωγραφισμένο τείχος.

Ένα έργο με χρώμα Μεσαράς.

Το φιλί

Το εμπνευσμένο από το Δίσκο της Φαιστού έργο βρίσκεται μάλιστα σε ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση καθώς ακριβώς δίπλα του, στα δεξιά του, είναι η  πιο πολυφωτογραφημένη ζωγραφιά του τείχους (του καλλιτέχνη Dmitri Wrubel), αυτή που απεικονίζει τον Erich Honecker, γενικό γραμματέα του κομμουνιστικού κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας να δίνει ένα φιλί στο στόμα με τον Leonid Brezhnev, γενικό γραμματέα του κομμουνιστικού κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης- έργο που βασίζεται σε αυθεντική φωτογραφία των δύο αντρών, αφού τέτοιες συντροφικές «διαχυτικότητες» συνηθίζονταν στο «ανατολικό μπλοκ».

Δίπλα στο Δίσκο της Φαιστού το πιο φημισμένο έργο του τείχους το mortal kiss.

«Ανοιχτή» έκθεση

Η «East Side Gallery», όπως είναι γνωστό πλέον το σημείο με το κομμάτι του τείχους, μήκους 1,3 χιλιομέτρων το οποίο βρίσκεται κατά μήκος της οδού Mühlenstrasse στην περιοχή του πρώην ανατολικού Βερολίνου,είναι η μεγαλύτερη και μακροβιότερη έκθεση σε ανοιχτό χώρο στον κόσμο με 105 συνολικά τοιχογραφίες, όπως προαναφέραμε. Πρόκειται για έργα καλλιτεχνών αμέσως μετά την πτώση του τείχους που έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό την εκδήλωση της χαράς και το αίσθημα απελευθέρωσης εκείνων των ημερών. Οι τοιχογραφίες ως μέσο έκφρασης και προσέλκυσης τουριστών ήταν διαδεδομένη αλλά με διάσπαρτες τοιχογραφίες και μόνο στη δυτική μεριά του τείχους. Η δημιουργία των καλλιτεχνών στην ανατολική μεριά μετά την πτώση, μετέτρεψε το τσιμέντο σε μια συνεχή δήλωση ελευθερίας και συμφιλίωσης. Η «East Side Gallery» θεωρείται πλέον πολιτιστική κληρονομιά και σε διάφορα κομμάτια της γίνονται εργασίες αποκατάστασης λόγω του ότι τα έργα βρίσκονται εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες. Αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο με το φιλί Honecker- Brezhnev ξεθώριασε με τα χρόνια και ο δημιουργός του το ζωγράφισε ξανά με πιο ανθεκτικά χρώματα, καθώς αποτελεί κομμάτι της ιστορίας της πόλης, όπως όλα τα ζωγραφικά έργα του τείχους ανάμεσα τους και αυτό που έχει «χρώμα» Μεσαράς!

Η καλλιτέχνης Irina Dubrowskaja, εμπνευσμένη από το Δίσκο της Φαιστού,  δημιούργησε ένα ιδιαίτερο έργο τέχνης που ανήκει σ΄αυτά που ξεχωρίζουν στο ζωγραφισμένο τείχος

Η East Side Galery το βράδυ.

 

1961-1989 – Μια πόλη χωρισμένη στα δύο… 

Τη νύχτα της 12ης προς τη 13η Αυγούστου 1961 άρχισε να υψώνεται ανάμεσα στα δύο τμήματα του Βερολίνου ένα διαχωριστικό συρματόπλεγμα, που εμπόδιζε την ελεύθερη επικοινωνία του Δυτικού με το Ανατολικό Βερολίνο και την υπόλοιπη Ανατολική Γερμανία. Αργότερα, καθώς οι σχέσεις μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας οξύνονταν, το συρματόπλεγμα αντικαταστάθηκε με τοίχο από μπετόν, ως 2 μέτρα ύψος, ενισχυμένο με συρματόπλεγμα στην κορυφή. Το τείχος είχε πολλές φρουρές σε καθορισμένες από τις ανατολικογερμανικές αρχές διόδους και σκοπιές κατά διαστήματα, σε όλο το μήκος του, που έφθανε τα 45 χιλιόμετρα. Η απομόνωση του Δυτικού Βερολίνου από την ενδοχώρα της Ανατολικής Γερμανίας εξασφαλίστηκε με ηλεκτροφόρα καλώδια και προβολείς που σάρωναν κάθε σπιθαμή του γυμνού εδάφους. Στη διάρκεια των 28 χρόνων της ύπαρξης του τείχους, τουλάχιστον 136 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαφύγουν στη Δύση.

 

Του: Γιάννη Φραγκιαδάκη

Εφημέριδα «Άποψη του Νότου»

 

Το apopsilive.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις και τα παράπονα τους μέσα από την ιστοσελίδα μας, καθώς θεωρούμε ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να το κάνει ελεύθερα. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Παρακαλούμε τα κείμενα να μην είναι υβριστικά ή συκοφαντικά γιατί δεν θα εγκρίνονται προς δημοσίευση.